[SF]: Obsession
posted on 28 Jan 2012 12:09 by realatian in FICTION[SF]: Obsession
Pairing: TOP x GD [BIGBANG]
Author: Realatian
Rating: NC - 17
Note: มันจิต...
.
.
.
นานแค่ไหนแล้วที่ผมต้องตกอยู่กับความรู้สึกแบบนี้
ทั้งรัก …ทั้งหลง
แต่ก็ไม่ได้ครอบครองเสียที ไม่มีโอกาสแม้จะได้ยืนอยู่ข้างๆ
เขาเย็นชากับผมเหลือเกิน…
ผมอยากกอดเขา กอดเขาได้ตลอดเวลา ไม่ต้องรอให้เขามากอด
ไม่ต้องมองเขากอดกับใคร… ใครที่ไม่ใช่ผม
ไม่อยากเป็นคนที่ต้องนับวันรอวันที่เขาเบื่อ
เพราะถ้าเขาเบื่อ …ก็เท่ากับชีวิตผมจบ
.
“สีหน้าไม่ค่อยดีเลย ไม่ชอบหรอ?”
“ก็ไม่นี่”
“ยิ้มหน่อยสิซึงฮยอน เราเพิ่งได้ออกมากินข้าวด้วยกันครั้งแรกนะ”
“อย่ามัวแต่พูดมาก อยากให้มาก็มาตามที่ขอแล้ว รีบๆ กินให้เสร็จๆ ฉันจะได้ไปทำธุระต่อ”
มือเล็กๆ ที่กำไว้บนตักเกร็งแน่น…
ไม่เคยเลยซักครั้งที่ผู้ชายคนนี้จะพูดกับเขาดีๆ …พอๆ กับไม่เคยที่จะอ่อนโยนให้เขาบนเตียงเลยซักครั้ง
ทุกความอึดอัด ความโมโหของผู้ชายคนนี้ ร่างกายของเขาจะเป็นคนรองรับ
ใบหน้าหวานติดจะซีดเซียวยิ้มบางๆ ให้ผู้ชายตรงหน้า เสียงเล็กห้าวตามแบบหนุ่มวัยรุ่นเอ่ยออกมาเสียงแผ่ว
“กินข้าวเสร็จแล้วจะอยู่ด้วยกันก่อนไม่ได้หรอ?”
“แล้วจะให้อยู่ทำอะไรต่อ?”
“ทำอะไรก็ได้… นะ”
ร่างสูงโปร่งพาตัวเองข้ามฟากโต๊ะไปนั่งบนตักร่างสูง มือเล็กลูบไล้บนโครงหน้าอย่างออดอ้อนเว้าวอน
กลีบปากสีกุหลาบประทับจูบลงบนเรียวปากสวย
กุหลาบแสนสวย …ทว่าแฝงไปด้วยยาพิษ
.
.
.
“อือ ซึงฮยอน …อืมมมมม”
ฝ่ามือแกร่งลูบไล้ไปทั่วกายสีน้ำนม สร้างสัมผัสร้อนวูบวาบไม่ต่างกับริมฝีปากที่ไล่สูบเสพย์ความหวานจากกายบาง
เสื้อผ้าถูกถอดออกอย่างรวดเร็วจนแทบจะเรียกได้ว่ากระชาก
เขารู้ดี… ความอ่อนโยนนี้ไม่ได้มีไว้ให้เขา
ร่างสูงทรุดลงนั่งบนเตียงแคบขณะที่กายบางขึ้นคร่อมทับ สองเรียวลิ้นยังคงแลกสัมผัสกันอย่างมัวเมา มือเล็กๆ คอยปลดกระดุมเชิ้ตไล่ลงมายันเข็มขัดยีนส์
สองริมฝีปากผละออกให้ได้มีโอกาส ทั้งสองคนเหลือเพียงเรือนร่างเปลือยเปล่า เสื้อผ้าอาภรณ์ที่เคยมีติดตัวบัดนี้ได้ร่วงลงไปอยู่ที่ข้างเตียงแบบไม่ไยดี
สองร่างเคลื่อนกายมายังหมอนใบเล็กโดยมีเรือนผมสีเปลือกไม้เข้มของคนตัวเล็กอิงกับหมอน จูบแล้วจูบเล่าที่ควอน จียง คนนี้เฝ้าปรนเปรอกับผู้ชายตรงหน้า จนสุดท้ายแล้วก็ได้เพียงสัมผัสจาบจ้วงเป็นสิ่งตอบแทน
ผิดด้วยหรือ… หากเขาจะต้องการสัมผัสที่แสนอบอุ่นอย่างคนอื่นเขาบ้าง
ฝ่ามือร้อนที่ลูบไล้กายของเขาอย่างอ่อนโยน
ทว่าสายตาของผู้ชายคนนี้ไม่เคยโกหก
เขารู้มาตลอดว่าเขาเป็นอะไรสำหรับผู้ชายคนนี้
ก็แค่คู่นอน …จะมีค่าอะไร
“อ๊ะ! เจ็บ”
“อย่ามาสำออย”
หึ…
แม้แต่คำว่าเจ็บของเขาที่สู้อุตส่าห์ปั้นแต่ง ผู้ชายคนนี้ก็ยังไม่เคยสนใจ
แล้วทำไมถึงได้รักนัก?
“ซึงฮยอน…กอด ผะ ..ผม อ๊ะ! หน่อย นะ”
ร่างของเขาถูกโอบรัดตามคำขอ แต่ทว่าไม่ใช่เพื่อให้ความอบอุ่น..
“อ๊ะ ….อ๊ะ อ๊ะ อ๊า!!”
ก็แค่เพื่อให้สะโพกที่หยาบโลนนี้ได้กระแทกแนบชิดใกล้กว่าเดิมเท่านั้นเอง
นานแค่ไหนแล้วที่ผมต้องตกอยู่ในความรู้สึกแบบนี้...
อยากรัก อยากครอบครอง แต่ก็ทำไมไม่ได้ ..แม้จะได้ยืนอยู่ข้างๆ
ผมรักเขา… ผมมั่นใจว่าผมรักซึงฮยอนมากกว่าใคร
แต่ทำไมต้องเป็นผม ที่ได้รับความสนใจจากซึงฮยอนน้อยกว่าใคร
เพียงแค่อ้อมกอดนี้… มันจะทำให้เขาเป็นของผมได้มั้ย?
เป็นของผมคนเดียว รักแค่ผมคนเดียว สนใจแค่ผมคนเดียว
ไม่ต้องใช้ผมเป็นแค่ที่ระบาย…
ผมรู้ตัวดีว่าไม่รู้จักพอ… ใช่ผมมันมักมาก
สำหรับความสัมพันธ์ที่แสนเฉยชานี่แล้ว แค่ได้นอนกอดกันบนเตียงก็ควรจะพอ
แต่เพราะผมไม่เคยพอ
และเพราะผมต้องการให้เขาเป็นของผม ….ของผมคนเดียว
“ซึง..อึก ซึงฮยอน”
สะโพกทั้งบดเบียดและเร่งเร้า ควอนจียงที่ได้โยกสะโพกบนกายแกร่งร้องครางเสียงหวานหวังให้คนตรงหน้าพึงพอใจ
ก้อนเนื้อนิ่มถูกฝ่ามือหยาบทั้งบีบทั้งเคล้นจนแทบขาดใจ จุมพิตหวานมอบปรนเปรอให้กับผู้ชายใต้ร่าง
เรียวลิ้นแลกสัมผัสกันอย่างมัวเมาจนแทบแยกไม่ได้ว่าเป็นของใคร สะโพกก็ยิ่งขยับขย่ม… ดึงความสนใจ
มือเล็กๆ ค่อยๆ สอดลงใต้หมอน
ประกายคมมีดส่องสะท้อนแสงไฟหลอดเล็ก…
ฉึก!!!!
เพราะควอน จียง ต้องการให้ เชว ซึงฮยอน เป็นของเขาคนเดียว
เป็นแค่ของเขา …ของเขา ที่ไม่ต้องออกไปหาเศษหาเลยที่ไหน
ได้โปรด อย่าหนีผมไปไหนเลยนะ…
อย่าโกรธ อย่าเกลียดผมเลย
ผมแค่ต้องการคุณ
ใบหน้าหวานนั้นอาบไปด้วยเลือดผสมหยาดน้ำตา...
“อ๊าาาาาา!!”
มีแค่ของเขา… ของเขาคนเดียวที่ปลดปล่อยบนร่างที่สั่นกระตุก
ไม่มีเสียงใดๆ เล็ดรอดผ่านริมฝีปาก
…ก่อนที่ร่างนั้นจะแน่นิ่ง
“ฮึก..” ร่างเล็กๆ โน้มตัวลงไปโอบกอดชายผู้เป็นที่รัก
“เราจะได้อยู่ด้วยกัน… เราจะได้อยู่ด้วยกันแล้วนะเทม”
ชื่อเล่นที่ผู้ชายคนนี้ไม่เคยอนุญาตให้เรียก
มีดเล่มเดิมถูกดึงออกมาจากร่างแกร่ง เลือดที่ถูกอุดไว้ด้วยคมมีดพุ่งราวกับสายน้ำ
น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลรินรดบนร่างที่แน่นิ่ง
มันเป็นความต้องการของผม
เป็นเพียงแค่ความต้องการ
อยากให้คุณอยู่กับผม อยู่ไปนานๆ โดยที่ไม่ต้องออกแรงยื้อ
ให้ผมได้กอดคุณ …แม้ความอบอุ่นจะหายไป
แม้มันจะกลายเป็น ฝันร้าย แต่ฝันดีของผมคือการได้อยู่กับคุณ
ถ้าหากว่าการกอดร่างของคุณจะทำให้คุณเป็นคนรักของผมได้
ผมขอกอดร่างนี้ไปนานๆ …แม้จะไม่มีลมหายใจ
ได้โปรด… ได้โปรดอย่าเกลียดผม
“ผมรักคุณ… ที่รัก”
NIGHTMARE .
** ตอนแรกกะให้จียงตายไปพร้อมกับเทม แต่ว่าจบแบบนี้มันคงคอนเซ็ปต์ของเพลงดี
แค่นี้ก็แถจนจะไม่ไหวแย้ว (T___,T)
อยู่ในช่วงหลงใหลเพลงนี้ระดับ 10
ฟังยังไงก็เคลิ้มไปหมด ดูเพอร์ฟ อ่านคำแปล ดูเนื้อเพลง
นี่ถ้ามีเอ็มวีคงกดดูไปสี่ร้อยสิบแปดรอบเศษ -0-
ชอบไม่ชอบอย่างไรขอให้ติชมนะคะ เพิ่งเคยลองแต่งแนวนี้เป็นครั้งแรก
หวังว่าคนอ่านจะชอบ (?) นะคะ (=w=)'
edit @ 29 Jan 2012 22:18:35 by